«پارک جمشیدیه»؛ در تعقیب غولِ پاگنده!

کوچه‌گردی

هیس! این داستان را تنهایی بخوانید و برای کس دیگری تعریف نکنید. شاید برای شما این سوال پیش آمده باشد که باغ «جمشید دولو» چه عیب و ایرادی داشت که آن را دودستی تقدیم «حکومت پهلوی» و شهرداری وقت کرد تا بشود پارک جمشیدیه تهران. تازه قرار نبود تبدیل به بوستانی عمومی شود بلکه قرار بود تبدیل به خانه سالمندان شود. اما فهمیدند این باغِ بی سر و ته، محل زندگیِ غولی پاگنده بوده است! البته غولِ بوستان جمشیدیه تهران بی‌آزار بود، چون بیشترِ روز می‌خوابید و مابقی آن را سرگرم خوردن میوه‌‌های باغ می‌شد. اما به هر حال هیچ‌کس دوست ندارد یک غول در املاکی که دارد، جا خوش کند. عملیات فضاسازی و معماری پارک که شروع شد، غول قصه هم به سمت کوه‌ها فرار کرد و گم شد. از او تنها یک جای پا باقی ماند که آن را قالب گرفتند و در دروازۀ پارک قرار دادند. جای پای غول را در ورودی پارک می‌توانید ببینید و با پای خود مقایسه کنید!

رد پا در پارک جمشیدیه تهران، هدیه خاندان دولو به حکومت پهلوی
پارک جمشیدیه تهران، یادگاری از خاندان دولو از دوره حکومت پهلوی

پارک جمشیدیه کجاست؟

برای اینکه عملیات پیدا کردن غول را آغاز کنید، ابتدا باید بدانید پارک جمشیدیه کجاست. اگر از «خیابان نیاوران» به سمت «خیابان فیضیه» بروید، به بوستان جمشیدیه می‌رسید. اما آدرس پارک جمشیدیه به صورت دقیق و پستی، این است: خیابان نیاوران (باهنر)، انتهای خیابان فیضیه، «خیابان امیدوار» که البته تا حالا کسی آن را پشت پاکت نامه‌ای ننوشته است چون غول بستگانی ندارد که دلتنگ او شوند.

ورودی پارک جمشیدیه تهران
ورودی پارک جمشیدیه تهران

سرنخ اول: جاده درختی بوستان جمشیدیه تهران

از دروازه پارک که وارد شوید با یک برانداز کلی، اولین چیزی که احتمالاً چشم شما را می‌گیرد درختان بلندی هستند که در حاشیۀ یک باریکه راه سنگی قرار دارند. از همین مسیر شروع کنید. وقتی پا به جاده درختی می‌گذارید، متوجه خواهید شد چطور زیباییِ طبیعت می‌تواند شما را سحر کند. این بخش پارک جمشیدیه در پاییز بسیار زیبا است. به خصوص اوایل پاییز که هنوز برگ‌ها روی درختان هستند و یکی در میان قرمز و نارنجی. از من می‌شنوید از همین یک بخشِ پارک جمشیدیه تهران، عکس خوب برای اینستاگرام درمی‌آید! پس جماعت اهل عکس و عکاسی بشتابید.

پارک جمشیدیه در پاییز
پارک جمشیدیه در پاییز؛ مکانی برای گرفتن عکس های اینستاگرامی

بعد همین مسیر را بالا بروید تا به آلاچیق‌ها برسید. خیلی وقت‌ها در این آلاچیق‌ها دانشجویان معماری را می‌بینید که در پی به دست آوردن جزئیات معماری پارک هستند. در این پارک حتی اگر چشم‌های خود را ببنیدید هم، لذت می‌برید چون صدای انواع پرندگان و عطر طبیعت، حال شما را خوب خواهد کرد.

آلاچیق در بوستان جمشیدیه تهران
لذت از طبیعت در آلاچیق های بوستان جمشیدیه تهران

سرنخ دوم: بوستان فردوسی در پارک جمشیدیه تهران

بعد از آلاچیق‌ها باید به سمت چپ بروید تا به بوستان فردوسی برسید. اگر گرسنه هستید، رستورانِ پارک در همین محوطه قرار دارد. یک جویبار هست که اگر در امتداد آن حرکت کنید و به سمت راست نگاهی بیندازید، تخت‌هایی برای استراحت و تفریح می‌بینید. پیشنهاد می‌کنم یک نیمرو بزنید! احتمالاً غولِ قصه ما از اینجا هم رد شده است.

رستوران بوستان جمشیدیه تهران
نیمرو یا غذایی لذیذ در رستوران بوستان جمشیدیه

سرنخ سوم: چشمه را جدی بگیر!

بعد از این، مسیر برای صعود به «قله کلکچال» و پیدا کردن پناهگاه غول مشخص است. باید جاده خاکیِ کلکچال را ادامه دهید تا علاوه بر لذت بردن از دیدن رودخانه به سرچشمۀ آن برسید؛ چشمه‌ای با آب خنک و اصیل که با غریزۀ طبیعی ما حسابی سازگار است. آب این چشمه، به شدت باعث گرسنگی شما می‌شود پس حتماً در این جست‌وجو، تنقلات در کولۀ خود داشته باشید. توصیه می‌کنم که حتماً مسیر صعود به قله کلکچال را در تابستان و بهار طی کنید تا سرما نخورید و البته از محیط هم بیشتر لذت ببرید.

مسیر صعود به قله کلکچال از پارک جمشیدیه در پاییز
مسیر صعود به قله کلکچال برای رسیدن به پناهگاه غول قصه!

اما اگر برای دیدن غول قصه آمده‌اید باید تا شب‌های برفیِ زمستانِ اینجا صبر کنید! پارک جمشیدیه در شب هم بسیار زیبا است به خصوص اگر برف آن را پوشانده باشد. این پارک در زمستان هم لعبت است، اگر از سرما بیزار نباشید.

پارک جمشیدیه در شب
پارک جمشیدیه در شب؛ باشکوه و هراس‌انگیز

سرنخ چهارم و پایانی: سر کار نروید!

همۀ داستانی که از غول پارک خواندید، ساخته و پرداختۀ ذهنِ یک نویسندۀ ساده بود. تنها می‌خواستم به بهانۀ این داستان، با هم گشت کوچکی بزنیم در بوستان جمشیدیه در تهران، به عنوان پارکی منحصربه‌فرد؛ چرا که هر نوع آدمی با هر سلیقه‌ای می‌تواند در آن به گشت‌وگذار بپردازد. این پارک، طبیعتی خاص و بافت متمایزی نسبت به دیگر پارک‌های بزرگ تهران دارد؛ به خصوص مجسمه های سنگی پارک که توسط «استاد ناصر وزیری» ساخته شده و جلوه‌ای از هنر مدرن است.

یکی از مجسمه های سنگی ناصر وزیری در بوستان جمشیدیه
مجسمه های سنگی ناصر وزیری در بوستان جمشیدیه تهران

خلاصه که قضیۀ غول را جدی نگیرید! اما به بوستان جمشیدیه بروید، به تفریح خود برسید و از طبیعت و هوای مطبوع پارک لذت ببرید.