برج آزادی نبوغ معمار بیست و چهارساله

کوچه‌گردی

وقتی بیست و چهار سالم بود بعد از کلی ترم اضافی و واحد جبرانی تازه داشتم مهندسی معماری ام را با کلی عجز و التماس به اساتید از دانشگاه آزاد اسلامی واحد کوه قاف می گرفتم. حالا با این وضعیت تحصیلی، هر بار می رسم به برج آزادی انگار کن یکی چنگی می گذارند بیخ حلقم و عقده های تنبلیم قلمبه می شود که چرا در دوران دانشجویی بیشتر تلاش نکردم چرا هیچ شنبه ای را استارت زندگی مثل آدم را نزدم. آخر شما اگر بدانید برج آزادی اثر کیست به عقده های من احترام می گذارید، این اثر زیبا کار یک بچه معمار به اسم «حسین امانت» است و اگر بخواهم راحت تر بگم برج آزادی نبوغ معمار بیست و چهار ساله است.

حسین امانت بیست و چهارساله معمار جوان نماد تهران

حالا سوال پیش می آید که برج آزادی تهران نماد چیست؟ این برج اصلی‌ترین نماد تهران است که در همه جای دنیا، ایران را با آن می‌شناسند. سال های دهه چهل که شاه پول نفتش قلمبه شده بود و نمی دانست با این ثروت باد آورده چکار کند شروع کرد به رویاهای بچگی هایش رنگ و لعاب واقعیت بخشیدن. دماغ بزرگش را خاراند و گفت "خوب مای شاه باید بتوانیم برای شاه بودنمان کاری کنیم دیگر" و اینگونه شد که در زمانی که جهان را موج دموکراسی خواهی گرفته بود، برای دیکتاتوری خودش یک مراسم شاهنشاهی برگزار کرد و دوهزار و پانصد سال بازی تاج و تخت را جشن گرفت.

برج آزادی از همان اول جوانی با تمام ابهتش، فروتن بود

میدان زیبای آزادی که قبل از انقلاب اسمش شهیاد بود به همراه برج زیباترش، یکی از نتایج همین جشن است که طی یک مسابقه برای نماد ایران، توسط حسین امانت طراحی شد. روز افتتاح هم جشن با شکوهی برایش گرفتند و شاه و ملکه از منشور کوروش کبیر نیز رو نمایی کردند. بهمن 57 همزمان با انقلاب، اسم میدان به آزادی تغییر کرد و خب به نظر می رسد که این اسم بهتری برای این میدان بود چون کاربردش در تمام نیم قرن گذشته بیشتر به آزادی می خورد تا شهیاد.

برج آزادی نماد تهران نوین شد

میدان آزادی که بعد از میدان نقش جهان اصفهان دومین میدان بزرگ ایران است، در مسیر ورودی غرب تهران طراحی شده و با توجه به وجود فرودگاه مهرآباد و ترمینال مسافربری غرب تهران، انگار که پیوند عمیقی با مسافران و مهاجران به تهران برقرار کرده است، انقدر عمیق که تا قبل از اینکه تهران در دهه هفتاد توسط کرباسچی اتوبان کشی شود، برای ورود به این پایتخت باید طوافی دور میدان آزادی می کردی.

مگر می شود بی طواف آزادی وارد تهران شد

برای ما شهرستانی هایی که مسافر تهران بودیم از هرجای تهران که واردش می شدیم ماجرا اینطور بود که اول تهران را پی برج آزادی می جوریدیم و بعد که در دیدمان قرار می گرفت حس می کردیم در تهران پیدا شدیم و بعد از برج آزادی مسیر یابی را استارت می زدیم. آن زمان ها برج آزادی شاخص سنجش مسیر بود و ویز و گوگل مپی محسوب می شد برای خودش.

آزادی کنج خاطره همه ما ایرانی هاست

خیلی ها هم علاوه بر طواف ورودی تهران، با آن تیپ های مکش مرگمای شلوارهای خمره ای چهل پلی و پیرهن های پیچی اسکن، عکسی هم با بک گراند برج در میان چمن های میدان دارند که در آن به افقی در دور دست خیره شده بودند و معمولا اسمش را «عکس برج آزادی تهران» می گذاشتند در بین خودشان، که یک جور نماد پایتخت رفتگی به شمار می آمد.

حتما باید با تیپ شلوارهای گشاد و نگاه به افق خیره عکسی با آزادی می داشتی

برج آزادی حتی بعد از احداث آن دراز بی رگ و بی هویتِ برج میلاد، هنوز هم  بین مردم نماد اصلی تهران و حتی ایران محسوب می شود و این هویت و اصالتش هم مدیون طراحی هوشمندانه اش، وقایع تاریخی گوشه کنارش و نام پر شکوهش است. معماری این برج، تلفیقی از معماری باستانیِ هخامنشی و ساسانی و معماری اسلامی است و میدان هم با آن شش ضلعی های کشیده اش از طرح های گنبد مسجد «شیخ لطف الله اصفهان» نشان دارد و همه چیز بر اساس مدل های ریاضی و هندسه ترسیم شده است.

آزادی فروتن و مهربان کجا و میلاد مغرور وبی هویت کجا

جز به جزء طراحی این برج با معماری مدرن و تلفیق هنرمندانه اش با معماری سنتی، شما را یاد بناهای نقاط مختلف ایران می اندازد، از بادگیرهای شهرهای کویری گرفته تا طاق کسری و ستون های تخت جمشید و مساجد زیبای اصفهان و غیره و ذلک. این همه زیبایی و حساب گری در طراحی برج آزادی تهران معمارش را در جوانی به موفقیتی بزرگ رساند و او اکنون یکی از بزرگترین معماران بین المللی ایران است.

از بالا بلند برج، آزادی حال و هوای دیگری دارد

برج آزادي تهران با ارتفاع 48 متری اش آنقدر متین و فروتن است که تا دقیقا کنارش قرار نگیری حس نمی کنی این برج به اندازه یک ساختمان حداقل 16 طبقه است. البته معمارش قصد بلندتر ساختن را هم داشته اما حریم فرودگاه مهرآباد این اجازه را از طرحان برج سلب کرد. داخل برج آزادی و در محوطه زیرین آن چندین سالن نمایش، نگارخانه، کتابخانه، موزه و… قرار دارد و شما می توانید برای بازدید از ارتفاع در این برج با آسانسورهای چهارگانه آن به تاج برج رفته و از دیدن مناظر اطراف میدان آزادی لذت ببرید.

فیروزه ای های زیبای برج به عابران چشمک می زنند

در دوره های مختلف شهرداری تهران با نورپردازی های زیبا این برج توانسته تصاویر جهانی از آن خلق کند که آخرین آن نورنگاری های جهانی حمایت از مقاومت مردم چین دربرابر کرونا بود و در بُعد تهرانی، ویدئومپینگ برج آزادی به مناسبت هفته تهران آخرین کار بود.

ویدئو مپینگ برج آزادی برای هفته تهران

نیازی به گفتن نیست اما از سر وظیفه آگاهی بخشی باید توضیح داد که میدان آزادی در بخش غربی تهران قرار دارد و از شرق به خیابان آزادی (خیابان آیزنهاور)، از شمال به بزرگراه محمدعلی جناح، از غرب به بزرگراه لشگری (جاده مخصوص کرج) و از جنوب به بزرگراه آیت‌الله سعیدی (بزرگراه شهیاد) مربوط می شود.

خیابان آزادی در امتداد برج آزادی

گمانم با آدرسی که دادم نیازی نیست که برای بازدید از این برج mapمیدان آزادی تهران را جستجو کنید، فقط جهت یادآوری که می توانید ماشینتان را در پارکینگ ترمینال غرب پارک کنید یا اینکه با مترو ایستگاه میدان آزادی، خودتان را به این میدان برسانید. البته شخصا ترجیح میدهم که از متروهایی که در بَرِ خیابان آزادی هستند، مثل مترو استاد معین یا حبیب الله و با تاکسی به این میدان بروم. البته بی آرتی شرق به غرب تهران هم در میدان ایستگاه دارد. قبل از برنامه ریزی برای بازدید از برج هم اطلاعاتتان را کامل کنید برای این کار برج آزادی تهران ویکی پدیا راسرچ کنید و اطلاعات تکمیلی بگیرید.

آزادی نیاز به آدرس ندارد همه از هر جای ایران می شناسندش

در این ایام از خانه بیرون نیایید تا کرونایی نشوید اما اگر کرونا دست از سر این روزهای قشنگ تهران برداشت، دیدن این برج خالی از لطف نیست.

آزادی و نورهایی که در شب روشنش می کنند